Leven als een essentialist: nee zeggen

Leven als een essentialist: nee zeggen

Een essentialist weet dat ze (hij) niet alles kan doen, hebben of zijn. Dat ze keuzes moet maken, en dat dat betekent dat ze nee moet zeggen tegen een hele hoop! Of dat nou is tegen een bepaalde afspraak, tegen de aankoop van het een of ander, of tegen nóg een graai in die zak met chips is ;-) Niet omdat het ‘fout’ of ‘slecht’ is om ja te zeggen, maar gewoon omdat je niet altijd alles hóeft te doen, hebben of zijn. Dat je door juist bewust te kiezen voor alleen wat belangrijk voor je is, de krenten uit de pap overhoudt. En ook nog ‘ns meer rust, ruimte en geluk ervaart.

Maar dat nee zeggen, hoe doe je dat nou eigenlijk? In deze blog ga ik specifiek met betrekking tot afspraken en verplichtingen, daarop in:

Waarom is nee zeggen zo moeilijk?

Waarom zeggen we toch steeds ‘ja tuurlijk’, ‘nee hoor, geen probleem’ en ‘yep, ik ben er bij!’ ? Terwijl we er eigenlijk geen tijd of energie voor hebben. Of we hebben er gewoon geen zin in. Dan nog zeggen we ja.

In Psychologie Magazine las ik dat het ons blijkbaar meer stress geeft om nee te zeggen, dan om iets toch maar weer doen. Omdat we door ja te zeggen conflicten uit de weg gaan. En omdat we ons dan minder schuldig voelen: de relatie met de persoon die het verzoek deed, blijft in tact. Maar dit zijn korte termijn voordelen. Op de lange termijn geeft altijd maar ja zeggen, terwijl je dat eigenlijk niet wilt, problemen.

Waarom zou je nee zeggen?

Ben je ervan bewust dat je niet altijd alleen maar voor anderen kan zorgen. Zeker wanneer dit ten koste gaat van jezelf. Wanneer je dat toch doet, word je te moe of misschien zelfs wel ziek om voor wie dan ook te zorgen. Inclusief voor je eventuele kinderen of jezelf! En dat kan nooit de bedoeling zijn. Daarom is het belangrijk om in contact met jezelf te blijven, en nee te zeggen wanneer je eigen behoeften dat aangeven.

Hoe moet je nee zeggen?

Zeg me maar na: neeeeeeeeeeeeeeeee… ;-)

Was het maar zo simpel! Ik denk dat de beste en meest effectieve manier is om vastberaden nee te zeggen. Dus niet defensief of overdreven verontschuldigend. Zeg ook niet weifelend ‘ik weet niet’ of ‘ik denk niet dat ik kan’. Want als de persoon die je iets vraagt vasthoudend is, ben je verloren…

Wanneer je niet zo goed bent in vastberaden zijn, kunnen deze tips kunnen je helpen:

  • als iemand je iets vraagt, antwoord dan standaard met: ‘ik denk er even over na en kom er bij je op terug’. Op die manier win je tijd voor jezelf om een antwoord te formuleren. Deze wil je uiteindelijk kort, eerlijk en respectvol laten zijn.
  • hou in een groep je mond. Ik was altijd degene die in een groep meteen de taken naar me toetrok die niemand wilde doen. Omdat… ehm… tja… niemand ze wilde doen. Herken je dat? En vervolgens voelde ik me er slecht over dat ik weer met de rot-klusjes opgescheept zat. Maar ik deed het zelf! Ik heb geleerd gewoon even niks te zeggen en mijn mond te houden in zo’n geval. Dan worden de taken automatisch evenwichtig verdeeld over iedereen.

Uiteindelijk wil je bereiken dat je vastberaden nee kan zeggen doordat je ook vastberaden bént. Dan zal je ‘nee’ er heel natuurlijk, makkelijk en toch beleefd uit komen. Om dit te bereiken moet je goed in contact staan met jezelf en je eigen behoeften kennen. Weten wie jij bent en wat jij wilt. Voor mij heeft mediteren me hier heel erg bij geholpen. Het klinkt misschien vreemd, en het effect is niet één-twee-drie merkbaar, maar op de lange termijn werkt het echt!